Dwurěčne poskitki za dźěći w předšulskej starobje eksistuja hižo w mnohich kónčinach swěta. Imersija jako wosebita metoda přiswojenja rěče w předšulskej starobje bu w Kanadźe wuwita a praktikowana, zo by so wšěm dźěćom nałožowanje wobeju hamtskeju rěčow zmóžniło.
W 70-tych lětach zašłeho lětstotka přewzachu nazhonjenja z Kanady wjacore małe ludy Europy, kaž na přikład Bretonojo w Francoskej a Baskojo a Katalanojo w Španiskej.
Dwurěčnosć stanje so přeco bóle z normalitu. Něhdźe dwě třećinje wobydlerjow swěta rěči resp. wobknježi znajmjeńša dwě rěči. Dale a bóle sej wobydlerjo wšěch kontinentow wjacore rěče přiswojeja a je nałožuja. Dźěći wotrostu bjez problemow z dwěmaj "maćernymaj" rěčomaj.
Zo dźěći z dwěmaj rěčomaj wotrostu, je přirodne bohatswo. We Łužicy bydli něhdźe 60.000 ludźi, kiž so jako Serbja (Hornjo- abo Delnjoserbja) wuznawaja, ale wjele mjenje z nich wobknježa serbsku rěč.
Rěč je zakład serbskeje kultury a z tym njezaměnjomna wosebitosć našeje domizny. Wokomiknje wuknje po woli staršich w Sakskej a Braniborskej něhdźe 4.000 dźěći serbsce.